Citește› Daftar 2› Presupunerea călătorilor că animalul sufiului este bolnav› Distih 266
M2:266 — مُشک را بر تن مزن، بر دل بمال / مُشک چهبْوَد نام پاک ذوالجلال
M2:266
شرحِ سروش — din prelegerile sale înregistrate despre Masnavi
شرح
جلسهٔ 02 — [01:00:21] بوی اخلاق و سرایت آن در همنشینی
میره اون بالا، اونا این بوها رو میگیرن، مثل این اسموک دتکتورها. میگیرن و بعد ملائکهای هستند که از شما بدشون میاد. میگن دهنش چه بویی میده، رفتارش چه بویی میده، چشمش چه بویی میده. ما حس نمیکنیم. اونا میفهمن چه گندی از این وجود برمیخیزه. و همچنین اگر خوشبو و معطر باشه، اونا مییابند که با چه گلستانی روبرو هستند. در جای دیگری مولانا داره میگه:
جلسهٔ 02 — [01:00:21] بوی اخلاق و سرایت آن در همنشینی
خب، لذا یک بویی هست که جانها دارند، یه بویی هم هست که بدنها دارند. اون رایحه جانها او حرکت میکنه و سرایت میکنه. با هر کی شما بشینید بوی او رو میگیرید، خوی او رو میگیرید. این مولوی توی کلام خودش نشسته است.
به زبانِ تو — Limba ta · AI
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.