Citește› Daftar 2› Începutul› Distih 31
M2:31 — یار آیینهست جان را در حزن / در رخ آیینه ای جان دم مزن
M2:31
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
دوست و همراه معنوی، همچون آینهای است که در سختیها حقیقت روح تو را نشان میدهد. مراقب باش با سخن یا رفتار نابجا (که مانند «نَفَس» بر آینه است) این شفافیت را از بین نبری.
مولانا در این بخش از مثنوی، بر اهمیت داشتن یک «یار خدایی» یا دوست و راهنمای معنوی تأکید میکند. او این یار را به آینه تشبیه میکند، با اشاره به حدیث مشهور «المؤمن مرآة المؤمن» (مؤمن آینهی مؤمن است) که در بیت قبلی به آن اشاره کرده است.
این بیت میگوید که کارکرد این آینه به ویژه در زمان «حزن» و اندوه آشکار میشود. در گرفتاریها و غمهاست که انسان به خودشناسی و دیدن عیبهای پنهانش نیاز دارد و دوست حقیقی این تصویر را بدون قضاوت به او نشان میدهد.
مصرع دوم یک هشدار ظریف است: «در رخ آیینه ای جان دم مزن». همانطور که نَفَس کشیدن یا «ها کردن» بر سطح یک آینهی واقعی، آن را کدر و بخارگرفته میکند و تصویر را میپوشاند، سخنان بیهوده، شکایت، یا هر عمل نسنجیدهای در برابر دوست-آینه، باعث میشود که او نتواند حقیقت تو را بازتاب دهد. در واقع، این کار رابطهی شفاف میان شما را تیره میکند و فرصت خودشناسی را از تو میگیرد. مولانا بلافاصله در بیت بعدی توضیح میدهد که باید «دم فرو خوردن» یعنی سکوت و تأمل را بیاموزی تا این آینه صاف بماند.
- حزن
- اندوه، غم، گرفتاری
- رخ
- چهره، صورت، سطحِ روبرو
- دم مزن
- نَفَس نکش، صحبت نکن، سکوت کن
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.