Citește› Daftar 5› Mângâierea de către Profet (pacea fie asupra lui) a oaspetelui arab și linișterea acestuia de la neliniștea, plânsul și tânguirea pe care le făcea pentru sine, în rușine, remușcare și focul deznădejdii› Distih 180
M5:180 — یک زمان کارست بگزار و بتاز / کار کوته را مکن بر خود دراز
M5:180
Înțeles · به زبانِ تو — Limba ta · AI
ادای شهادت بر پیمان الست و بازگشت به سوی حق، کاری است که باید بیدرنگ انجام داد؛ با سستی و تعلل، این مسیر کوتاه را بر خود دراز و دشوار مکن.
مولانا در این بیت، به جان انسان هشدار میدهد که وظیفهی اصلیاش در این جهان، یعنی وفاداری به پیمان ازلی با خداوند (که در عالم ذر با گفتن «بلی» به پرسش «ألست بربکم؟» بسته شد)، کاری است که نباید به تأخیر بیفتد.
او این جهان را به «دهلیز» یا ورودی دادگاه تشبیه میکند که ما برای ادای «گواهی» به آن فراخوانده شدهایم. این گواهی، همان زندگی مؤمنانه و بازگشت به اصل خویش است. بیت میگوید این وظیفه در ذات خود «یک زمان کار» یا امری آنی و لحظهای است. یعنی اگر انسان عزم کند، میتواند در یک لحظه از تعلقات دنیوی دل بکند و رو به سوی حق کند. اما این ما هستیم که با لجاجت، تنبلی و غفلت، این «کار کوته» را برای خود به سفری طولانی و پرمشقت تبدیل میکنیم.
پیام اصلی بیت، تشویق به اقدام فوری در مسیر معنوی است. مولانا میگوید: «بتاز!» یعنی درنگ مکن و با شتاب این امانت را به صاحبش بازگردان و خود را از این حبس و گرفتاری رها کن. این درنگ و تأخیر، تنها رنج ماندن در «دهلیز» دنیا را بیشتر میکند.
- بگزار
- به جا بیاور، ادا کن، انجام بده
- بتاز
- سریع حرکت کن، بشتاب، با سرعت برو
Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat
Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.
Ce au întrebat cititorii0
Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.