Citește Daftar 6 Implorarea șoarecelui către broasca țestoasă: „Nu căuta pretexte și nu amâna îndeplinirea acestei nevoi, căci în amânare sunt pericole, iar sufi este copilul timpului și nu-și lasă mâna de pe poala tatălui său, iar tatăl iubitor al sufiului, care este timpul, îl face să nu aibă nevoie de mâine, îl ține atât de cufundat în grădina rapidității Sale, nu ca oamenii obișnuiți care așteaptă viitorul. El este un râu, nu un timp, căci nu există dimineață la Dumnezeu și nici seară. Nu există trecut și viitor, eternitate și veșnicie acolo. Adam nu este anterior și Dajjal nu este posterior, căci aceste convenții sunt în tărâmul intelectului parțial și al spiritului animal. În lumea fără loc și fără timp, aceste convenții nu există. Deci el este copilul unui timp din care nu se înțelege decât negarea diferențierii timpului, la fel cum din „Dumnezeu este Unul” se înțelege negarea dualității, nu realitatea unității” Distih 2728

M6:2728 — بر لب جو من به جان می‌خوانمت / می‌نبینم از اجابت مرحمت

بر لب جو من به جان می‌خوانمتمی‌نبینم از اجابت مرحمت
✦ Redați acest beyt în Română

M6:2728

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — din prelegerile sale înregistrate despre Masnavi

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: بر لب جوی با تمام جانم تو را می‌خوانم، اما هیچ مهری از جانب اجابت تو نمی‌بینم.

معنا: عاشق از کنار جویبار، معشوق را با همهٔ وجود صدا می‌زند، اما هیچ نشانه‌ای از پاسخ یا لطف او مشاهده نمی‌کند.

شرح

در این بیت، مولانا از زبان یک عاشق، یا به تعبیر دقیق‌تر، از زبان «موش» داستان معروف موش و قورباغه، سرگشتگی و عطش وصال را به زیبایی به تصویر می‌کشد. این موش که نماد سالک خاکی‌سرشت و گرفتار در قید تن است، در کنار جویبار، که نمادی از عالم معنا و حضور معشوق است، با تمام جان خود، «به جان»، معشوق را صدا می‌زند. این ندای جان، نه یک زمزمهٔ معمولی، بلکه فریادی از عمق وجود است که از جدایی و فراق حکایت می‌کند.

من این بیت را در بستر حکایت «نقد و نسیه» قرار می‌دهم که مولانا آن را از سطح ضرب‌المثل عامیانه فراتر برده و به دیالوگ بین عاشق و معشوق ارتقاء می‌دهد. آنجا که گفته می‌شود «سیلی نقد از حلوای نسیه به»، مولانا می‌افزاید: «خاصه آن سیلی که از دست تو است / که قفا و سیلی‌اش مست تو است.» یعنی برای عاشق، حتی تلخی و سیلی از دست معشوق، از وعده‌های شیرین نسیه و غایب، خواستنی‌تر است. چرا؟ چون سیلی نشانهٔ حضور است، نشانه‌ای از توجه، از ارتباط. از این رو، وقتی عاشق می‌گوید: «می‌نبینم از اجابت مرحمت»، این صرفاً شکایتی از عدم پاسخ نیست؛ بلکه تمنایی است برای هر نوع نشانه‌ای از حضور، هر نوع "سیلی نقدی" که غبار بی‌خبری را بزداید و از آن سکوت مطلق خارج کند.

این نادیدن "مرحمت"، به معنای نادیدن لطف و نرم‌خویی است، نه نادیدن مطلق حضور. عاشق در مقام موشِ خاکی، توان ورود به آبِ زلال (عالم معنا) را ندارد و از ساحل فرا می‌خواند. او در اینجا منتظر هر نشانی است، هرچه که پردهٔ غیبت را کنار بزند و دلالت بر حضور معشوق کند. مولانا در جای دیگر می‌فرماید که «تازگی هر گلستان جمیل / هست بر باران پنهانی دلیل.» این سبزه‌زار شاداب، همانند «سیماهم فی وجوههم» در قرآن، نشانه‌ای است برای درک وجود باران پنهان. عاشق اینجا از نبود چنین سبزه‌زاری بر لب جو شکایت می‌کند، از نبود علامتی که حاکی از باران رحمت و توجه معشوق باشد.

این بیت بیانگر وضعیتی است که سالک در غربت این جهان، با وجود کشش عمیق به سوی اصل خویش، احساس می‌کند که راه وصال مسدود است و حتی نشانه‌ای از توجه معشوق دریافت نمی‌کند. این جدایی، نه به معنای تنهایی وجودی و عدم مطلق معشوق، بلکه به معنای دوری و ناتوانی سالک در درک حضورِ پیوسته و ابدیِ اوست. این خود ما هستیم که از پرده‌نشینانیم، وگرنه او «از ما به ما نزدیک‌تر» است.

نکات کلیدی

  • «موش» (سالک خاکی) در لب جوی (مرز عالم خاک و معنا)، در طلب وصال است.
  • عدم "مرحمت" (لطف و نرم‌خویی) بیانگر تمنای هر نشانهٔ حضور معشوق است، حتی اگر آن نشانه تلخ باشد (مانند "سیلی نقد" معشوق).
  • فریاد "به جان" نشان‌دهندهٔ عمق جدایی و اضطراب ناشی از بی‌خبری و سکوت معشوق است.
  • این بیت، تمنای ارتباط و پلی میان عالم خاکی و معنایی را برجسته می‌کند؛ ناتوانی سالک در ورود مستقیم به عالم معنا.

Sources: d6-s63 · 47:38 d6-s63 · 48:00 d6-s63 · 48:58 d6-s63 · 49:16

به زبانِ تو — Limba ta · AI

Discuție — Întreabă despre acest distih — răspuns din Masnavi, cu fiecare vers citat

Conversația ta rămâne pe acest dispozitiv, dacă nu o distribui.

Ce au întrebat cititorii

Nicio întrebare distribuită încă — a ta ar putea fi prima.