بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Un om a întrebat un erudit gnostic: „Dacă cineva plânge tare în rugăciune, suspină și se lamentează, îi este rugăciunea anulată?” El a răspuns: „Aceasta se numește lacrimă, iar cel care plânge vede ceea ce vede. Dacă vede dorința divină și plânge, sau regretă un păcat, rugăciunea sa nu este anulată, ci se desăvârșește, căci nu există rugăciune fără prezența inimii. Dar dacă vede suferința trupului său sau despărțirea de fiul său, rugăciunea sa este anulată, căci esența rugăciunii este renunțarea la trup și la fiu, ca Avraam, care și-a jertfit fiul pentru a-și desăvârși rugăciunea și și-a predat trupul focului lui Nimrod. Iar porunca a venit Profetului Muhammad, pacea fie asupra lui, cu aceste calități: „Urmați religia lui Avraam. Avraam a fost un exemplu bun pentru voi.”