بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

O poveste despre pocăința sinceră (tobatun nasuh), căci la fel cum laptele ieșit din sân nu se mai întoarce în sân, cel care se căiește sincer nu-și va mai aminti niciodată de acel păcat cu dorință, ci aversiunea sa va crește cu fiecare clipă, iar acea aversiune este o dovadă că a găsit dulceața acceptării. Acea poftă inițială a devenit fără dulceață, iar aceasta a luat locul celei. Niciun amor nu învinge alt amor decât un amor mai bun. De ce nu cauți un ajutor mai bun de la El? Iar cel a cărui inimă tânjește din nou după acel păcat, este un semn că nu a găsit dulceața acceptării și dulceața acceptării nu a luat locul acelei dulceturi a păcatului. „Îl vom ușura spre bine” nu s-a întâmplat, iar „îl vom ușura spre rău” rămâne asupra lui.