M1:566 — ما به گفتار خوشت خو کرده‌ایم / ما ز شیر حکمتِ تو خورده‌ایم

这句诗是追随者们恳求大臣（他们误以为是圣人）重返他们中间时所说的话。他们用两个亲密而有力的比喻来表达自己的依赖与情感上的联结。

第一个意象，“习惯了你甜美的话语”（به گفتار خوشت خو کرده‌ایم），描绘了一种情感上的瘾。他们对大臣的教诲已经习以为常，就像对某种令人愉悦的东西上瘾一样，他的缺席让他们感到痛苦和失落。这不仅仅是理智上的认同，更是一种情感上的需求。

第二个意象，“饱饮你智慧的乳汁”（ز شیر حکمتِ تو خورده‌ایم），则更为深刻。它将大臣比作一位母亲或乳娘，将他的智慧比作滋养婴儿成长的乳汁。这个比喻暗示了一种根本性的、维持生命的依赖关系。他们视自己为灵性上的婴孩，完全依靠他的智慧来获得滋养与成长。这个比喻也强调了他们感受到的那种纯净、直接且必不可少的精神食粮。

在鲁米（Rumi）的笔下，这两个比喻生动地刻画了信徒对精神导师的极度依恋，同时也讽刺地揭示了这种依恋是多么盲目——因为他们赞美的对象，实际上是一个心怀叵测的骗子。

این بیت بخشی از زاری و التماس مریدان فریب‌خورده به وزیر مکّار است که خود را در نقش یک زاهد مسیحی جا زده و اکنون به بهانه‌ی ریاضت و خلوت‌نشینی، قصد دارد آن‌ها را ترک کند. مردم که عمیقاً به او وابسته شده‌اند، می‌گویند که دیگر نمی‌توانند بدون او زندگی کنند.

عبارت «خو کرده‌ایم» نشان‌دهنده‌ی یک وابستگی عمیق و عادت روحی است. آن‌ها دیگر فقط شنونده‌ی سخنان او نیستند، بلکه این سخنان بخشی از وجودشان شده است. تصویر «شیر حکمت» استعاره‌ای بسیار قدرتمند است. همان‌طور که نوزاد با شیر مادر رشد می‌کند و زنده می‌ماند، این مریدان نیز روح خود را با حکمت آن مرشد دروغین تغذیه کرده‌اند. این تصویر، هم شدت نیاز و وابستگی آن‌ها را نشان می‌دهد و هم عمق فاجعه‌ای که در پیش است: آن‌ها از شیری تغذیه کرده‌اند که در نهایت زهرآگین از آب درمی‌آید.

مولانا با این بیت، روانشناسی وابستگی معنوی را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه کلام خوش و ظاهری حکیمانه می‌تواند افراد را حتی به راه باطل، عمیقاً به خود وابسته سازد. این بیت مقدمه‌ای است برای نشان دادن نومیدی و سرگشتگی جماعتی که پایه‌ی ایمان خود را بر شخصی بنا کرده‌اند، نه بر حقیقتی پایدار.