M5:1421 — ظاهر صنعت بدیدی زوستاد / اوستادی برگرفتی شاد شاد

این بیت در ادامه‌ی داستان کنیزک و خاتون است. کنیزک با استفاده از یک کدو، روشی برای آمیزش با خر ابداع کرده بود که آسیبی به او نمی‌رساند. خاتون که تنها ظاهر عمل را دیده بود و از «دقیقه» و نکته‌ی ظریفِ کدو بی‌خبر بود، تلاش کرد از او تقلید کند و در این راه جان خود را از دست داد.

مولانا از این داستان نتیجه‌ای کلی می‌گیرد: خاتون نماد تمام کسانی است که به ظواهر دین، عرفان و معرفت بسنده می‌کنند. آنها کار یک «استاد» یا یک عارف کامل را می‌بینند اما به راز و رمز و باطن آن پی نمی‌برند. با دیدن همین پوسته‌ی بیرونی، شادمانه گمان می‌کنند که خود نیز به مقام استادی رسیده‌اند و می‌توانند همان کار را تکرار کنند. این شادمانی، ناشی از جهل و غرور است و سرانجامی جز هلاکت معنوی (و در داستان، هلاکت جسمی) ندارد.

این بیت هشداری است علیه شاگردیِ ناقص و ادعاهای بی‌اساس در مسیر معنوی. راه سلوک پر از جزئیات و ظرایفی است که از چشم مبتدی پنهان می‌ماند. تقلید کورکورانه و سطحی‌نگری، بدون راهنمایی یک استاد حقیقی و بدون درک کاملِ «چرا» و «چگونه»ی اعمال او، خطری مهلک است.