Читать› Книга 5› Уподобление ежедневной мысли, приходящей в сердце, новому гостю, который с начала дня поселяется в доме; и достоинство гостеприимства, и потакание капризам гостя, и его повелительность и дурной нрав по отношению к хозяину› Бейт 3684
M5:3684 — تا چو وا گردد بلای سخت‌رو / پیش حق گوید به صدگون شکر او
M5:3684
Смысл · به زبانِ تو — Ваш язык · AI
اگر با سختی‌ها و رنج‌ها صبورانه و با خوش‌رویی برخورد کنی، وقتی آن دوران تمام شود، همان سختی در نزد خداوند از تو به نیکی یاد خواهد کرد و گواه صبر تو خواهد بود.
در این بخش، مولانا افکار و احوال درونی انسان، به‌ویژه غم و رنج را به «مهمان» تشبیه می‌کند که به خانه‌ی دل وارد می‌شود. او با اشاره به داستان صبر ایوب پیامبر، می‌آموزد که باید با این مهمانان، حتی اگر «سخت‌رو» و ناخوشایند باشند، با رضا و خوش‌رویی رفتار کرد.
این بیت نتیجه‌ی این مهمان‌نوازی را بیان می‌کند. «بلا» یا همان رنج و مصیبت، شخصیتی مستقل می‌یابد که پس از پایان مأموریتش، به نزد خداوند بازمی‌گردد. اگر میزبان (انسان دردمند) با او به‌خوبی رفتار کرده باشد، این بلا در پیشگاه حق به وکیلی مدافع برای او تبدیل می‌شود و «به صد گونه» از صبر و بزرگواری او قدردانی می‌کند. در واقع، رنجی که تحمل کرده‌ایم، خود بهترین شاهد ما در محضر الهی خواهد بود.
این نگاه، رابطه‌ی انسان با درد را دگرگون می‌کند. درد دیگر یک دشمن کور نیست، بلکه فرستاده‌ای از جانب خداست که رفتار ما را می‌آزماید و در نهایت، می‌تواند شفیع ما شود. بنابراین، خوش‌رفتاری با بلا، سرمایه‌گذاری معنوی برای آینده است.
- وا گردد
- باز شود، رها شود، برود، تمام شود
- سخت‌رو
- عبوس، ترش‌رو، سرسخت، بی‌رحم
- صدگون
- به صد نوع، به انواع گوناگون، بسیار زیاد
- شکر او
- شکرگزاری از او (در اینجا: از ایوب)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.