Читать Книга 6 История о привязанности мыши к лягушке, и о том, как они связали свои лапки длинной нитью. И о том, как ворон схватил мышь, а лягушка повисла, стонала и сожалела о своей привязанности к не своему роду и о нежелании общаться со своим родом Бейт 2635

M6:2635 — رازگویان با زبان و بی‌زبان / الجماعه رحمه را تاویل دان

رازگویان با زبان و بی‌زبانالجماعه رحمه را تاویل دان
✦ Отобразить этот бейт на Русский

M6:2635

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — из его записанных лекций по Маснави

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: رازگویان با زبان و بی‌زبان الجماعه رحمه را تاویل دان آنان که راز می‌گویند، چه با زبان و چه بی‌زبان، این رحمتِ جماعت را تفسیر کنند. معنا: این بیت دربارهٔ هم‌صحبتی است که در آن رازها نه فقط با کلام، بلکه با اشارات و حال نیز فاش می‌شود؛ و این‌گونه مفاهمهٔ بی‌واسطه را در دایرهٔ رحمت جماعت می‌نشاند.

شرح

این بیت از آن جمله‌های کلیدی مولاناست که پرده از راز «مفاهمهٔ بی‌زبان» برمی‌دارد و آن را در بستر رحمت و برکت جماعت می‌نشاند. وقتی مولانا می‌گوید «رازگویان با زبان و بی‌زبان»، اشاره به یک حقیقت عمیق در ارتباطات انسانی و حتی الهی دارد. مفاهمه، تنها به تبادل الفاظ محدود نمی‌شود؛ این را ما در نشست‌های همدلانه، در نگاه‌ها، در حال و هوای مشترک، و در آن «اتصال سینه‌ها» (که مولانا در بیت دیگر می‌فرماید: «می‌رود از سینه‌ها در سینه‌ها / از ره پنهان صلاح و کینه‌ها») به‌وضوح درمی‌یابیم.

دوستانی که به هم می‌رسند و دل‌هایشان از تلاقی با یکدیگر «متسع» می‌شود، نه فقط حرف می‌زنند، بلکه اندیشه‌ها و خاطراتشان در سکوت بر یکدیگر ریزش می‌کند. یعنی، مخاطب از نگاه، از حالات، از اشارات ظریف و حتی از نفس یار، رازهای درون او را درمی‌یابد؛ گویی یک "زبان مشترک" فراسوی زبان‌های معمول، فعال می‌شود. این "گفتن بی‌زبان" برای مولانا صرفاً یک تصویر شاعرانه نیست، بلکه یک حقیقت وجودی است.

من همیشه تأکید کرده‌ام که این نوع گفتن، حتی در حوزهٔ ارتباطات الهی نیز صادق است. وقتی قرآن می‌فرماید «إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ»، پرسش زبان خداوند به میان می‌آید. آیا خداوند با ملائکه به فارسی یا عربی سخن گفت؟ بی‌گمان نه. این «گفتن» بی‌زبان بود، اما معنای آن به تمامی منتقل شد. وحی الهی، اغلب چنین است؛ نه به معنای کلمه، بلکه به معنای انتقال حقیقت. پس آدمی از راه‌هایی بسیار عمیق‌تر از کلام، از اسرار آگاه می‌شود.

تأویل مولانا از «الجماعة رحمة» در پرتو این "رازگویی بی‌زبان" معنای خاصی پیدا می‌کند. این رحمت در هم‌نشینی، نه فقط از حرف‌های خوب و پندهای سازنده می‌آید، بلکه از آن انبساط خاطر و تسکین درونی ناشی می‌شود که از مفاهمهٔ بی‌واسطهٔ دل‌ها حاصل می‌گردد. گویی در کنار هم بودن، خود به یک "زبان" تبدیل می‌شود که وساوس و دغدغه‌ها را بیرون می‌ریزد و سینه را از بارها می‌پردازد. این همان گرمی و صفایی است که انسان‌های والا به هم می‌بخشند و دل‌ها را روشن می‌کنند.

نکات کلیدی

  • مفاهمه حقیقی فراتر از کلام است؛ دل‌ها با نگاه و حالات نیز با هم سخن می‌گویند.
  • مفهوم «گفتن بی‌زبان» راهی برای درک ارتباطات عمیق انسانی و حتی وحی الهی است.
  • رحمت و برکت جماعت نه تنها از تبادل کلام، بلکه از "انبساط خاطر" و مفاهمهٔ ناگفته حاصل می‌شود.
  • مولانا بر «اتصال سینه‌ها» و جریان صلاح و کینه از راه پنهان تأکید دارد، که نمونه‌ای از رازگویی بی‌زبان است.
  • گرمی و صفا در هم‌نشینی، از توانایی انسان‌ها در درک یکدیگر بدون نیاز به زبان رسمی سرچشمه می‌گیرد.

Sources: d6-s61 · 10:25:00 d6-s61 · 11:50:00

به زبانِ تو — Ваш язык · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.