Читать› Книга 6› Повеление Ходжи матери девушки: «Не мучай раба. Я сам избавлю его от этой страсти без мучений, чтобы ни шампур не сгорел, ни шашлык не остался сырым»› Бейт 289
M6:289 — تا خیال و فکر خوش بر وی زند / فکر شیرین مرد را فربه کند
M6:289
Смысл · به زبانِ تو — Ваш язык · AI
این کار را می‌کنیم تا امید و افکار مثبت در او زنده شود، زیرا اندیشه‌های دلپذیر و امیدوارکننده، به انسان نیروی جسمی و روحی می‌بخشد و او را سر حال می‌آورد.
این بیت بخشی از راهکار درمانی خواجه برای غلام بیمارش است. غلام از عشق دختر خواجه بیمار و نحیف شده است. خواجه به جای تنبیه، روشی روان‌شناختی را پیشنهاد می‌کند: به غلام امید وصال بدهید تا حالش خوب شود.
مولانا در اینجا به یک اصل مهم روان‌تنی اشاره می‌کند: تأثیر مستقیم افکار و حالات روحی بر جسم. «فکر شیرین» یا همان امید و خیال خوش، می‌تواند تأثیری واقعی و فیزیکی بر بدن بگذارد و فرد را «فربه» کند. «فربه» در اینجا صرفاً به معنای چاقی نیست، بلکه به معنای سلامت، سرزندگی، و قوی شدن است. همانطور که در ابیات بعدی می‌آید، این «فربهی» با فربهی حیوانی که از علف است، فرق دارد؛ این نیرویی است که از عزت، شرف و خبر خوش به آدمی می‌رسد.
بنابراین، خواجه معتقد است که با تزریق امید و خیال خوش به ذهن غلام، می‌تواند او را از بستر بیماری بلند کند. این بیت، قدرت شفابخش امید و تأثیر اندیشه بر سلامت جسم را به زیبایی بیان می‌کند.
- بر وی زند
- به او روی آورد، به سراغش بیاید
- فربه
- چاق، تنومند، قوی، سالم و سر حال
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.