Диван Шамса› Газель 1757› Бейт 2 ← назад · далее →
Диван Шамса · غزل شمارهٔ ۱۷۵۷
- تو دهانم گرفتهای که خموش تو دهان گیر و من جهان گیرم
G1757:2
Ваш язык
Перевода на ваш язык ещё нет — он создаётся для всей газели сразу:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Комментарий к этому бейту
Ещё не написано — это подробный разбор бейта в контексте всей газели:
Вся газель ↗
- 1 همتم شد بلند و تدبیرم·جز به پیش تو من نمیمیرم
- 2 تو دهانم گرفتهای که خموش·تو دهان گیر و من جهان گیرم
- 3 زان ز عالم ربودهام حلقه·که به دست توست زنجیرم
- 4 پیر ما را ز سر جوان کردهست·لاجرم هم جوان و هم پیرم
- 5 چون گشاد من از کمان تو است·راست رو خصم دوز چون تیرم
- 6 با گشادت چه جای تیر و کمان·هر دو را بشکنم بنپذیرم
- 7 دیدن غیر تو نفاق بود·من نه مرد نفاق و تزویرم
- 8 با من آمیختی چو شکر و شیر·چون شکر در گداز از آن شیرم
- 9 طاقتم طاق شد ز جفتی خویش·در میفکن دگر به تأخیرم
- 10 درد تأخیر چون برآرد دود·بر رَود تا اثیر تأثیرم
ganjoor: sh1757 · public domain