Диван Шамса› Газель 1956› Бейт 4 ← назад · далее →
Диван Шамса · غزل شمارهٔ ۱۹۵۶
- مرغ جان اندر قفس می کند پر و بال خویش تا قفس را بشکند اندر هوای آن شکن
G1956:4
Ваш язык
Перевода на ваш язык ещё нет — он создаётся для всей газели сразу:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Комментарий к этому бейту
Ещё не написано — это подробный разбор бейта в контексте всей газели:
Вся газель ↗
- 1 سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن·آستین را می فشاند در اشارت سوی من
- 2 همچو چشم کشتگان چشمان من حیران او·وز شراب عشق او این جان من بیخویشتن
- 3 زیر جعد زلف مشکش صد قیامت را مقام·در صفای صحن رویش آفت هر مرد و زن
- 4 مرغ جان اندر قفس می کند پر و بال خویش·تا قفس را بشکند اندر هوای آن شکن
- 5 از فلک آمد همایی بر سر من سایه کرد·من فغان کردم که دور از پیش آن خوب ختن
- 6 در سخن آمد همای و گفت بیروزی کسی·کز سعادت می گریزی ای شقی ممتحن
- 7 گفتمش آخر حجابی در میان ما و دوست·من جمال دوست خواهم کو است مر جان را سکن
- 8 آن همای از بس تعجب سوی آن مه بنگرید·از من او دیوانه تر شد در جمالش مفتتن
- 9 میر مست و خواجه مست و روح مست و جسم مست·از خداوند شمس دین آن شاه تبریز و زمن
ganjoor: sh1956 · public domain