Диван Шамса› Газель 2546› Бейт 4 ← назад · далее →

Диван Шамса · غزل شمارهٔ ۲۵۴۶

  1. شنودی تو که یک خامی ز مردان می‌برد نامی نمی‌ترسد که خودکامی نهد داغش به پیشانی

G2546:4

Ваш язык

Перевода на ваш язык ещё нет — он создаётся для всей газели сразу:

Комментарий к этому бейту

Ещё не написано — это подробный разбор бейта в контексте всей газели:

Вся газель ↗

  1. 1 سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانی·بدین حالم که می‌بینی وزان نالم که می‌دانی
  2. 2 ورای کفر و ایمانی و مرکب تند می‌رانی·چه بس بی‌باک سلطانی همین می‌کن که تو آنی
  3. 3 یکی بازآ به ما بگذر به بیشه جان‌ها بنگر·درختان بین ز خون تر به شکل شاخ مرجانی
  4. 4 شنودی تو که یک خامی ز مردان می‌برد نامی·نمی‌ترسد که خودکامی نهد داغش به پیشانی
  5. 5 مشو تو منکر پاکان بترس از زخم بی‌باکان·که صبر جان غمناکان تو را فانی کند فانی
  6. 6 تو باخویشی به بی‌خویشان مپیچ ای خصم درویشان·مزن تو پنجه با ایشان به دستانی که نتوانی
  7. 7 که شمس الدین تبریزی به جان بخشی و خون ریزی·ز آتش برکند تیزی به قدرت‌های ربانی

ganjoor: sh2546 · public domain