Диван Шамса Газель 2950 Бейт 4 ← назад · далее →

Диван Шамса · غزل شمارهٔ ۲۹۵۰

  1. تو آن مهی که هر کو آمد به خرمن تو مانند آفتابش در کان زر کشیدی

G2950:4

Ваш язык

Перевода на ваш язык ещё нет — он создаётся для всей газели сразу:

Комментарий к этому бейту

Ещё не написано — это подробный разбор бейта в контексте всей газели:

Вся газель ↗

  1. 1 ای آنک جان ما را در گلشکر کشیدی·چون جان و دل ببردی خود را تو درکشیدی
  2. 2 ما را چو سایه دیدی از پای درفتاده·جانا چو سرو سرکش از سایه سر کشیدی
  3. 3 چون سیل در کهستان ما سو به سو دوانه·اندر پیت تو خیمه سوی دگر کشیدی
  4. 4 تو آن مهی که هر کو آمد به خرمن تو·مانند آفتابش در کان زر کشیدی
  5. 5 کشتی ز رشک ما را باری چو اشک ما را·از چشم خود میفکن چون در نظر کشیدی
  6. 6 بر عاشقت ز صد سو از خلق زخم آید·از لطف و رحمت خود پیشش سپر کشیدی
  7. 7 یک قوم را به حیلت بستی به بند زرین·یک قوم را به حجت اندر سفر کشیدی
  8. 8 آوه که شد فضولی در خون چند گولی·رحمی بکن بر آن کش در شور و شر کشیدی
  9. 9 از چشم عاشقانت شب خواب شد رمیده·زیرا که بی‌دلان را وقت سحر کشیدی
  10. 10 ای عشق دل نداری تا که دلت بسوزد·خود جمله دل تو داری دل را تو برکشیدی
  11. 11 بس کن که نقل عیسی از بیخودی و مستی·در آخر ستوران در پیش خر کشیدی

ganjoor: sh2950 · public domain