Диван Шамса› Газель 614› Бейт 6 ← назад · далее →
Диван Шамса · غزل شمارهٔ ۶۱۴
- آب حیوانش را حیوان ز کجا نوشد کی بیند رویش را چشمی که فرازآمد
G614:6
Ваш язык
Перевода на ваш язык ещё нет — он создаётся для всей газели сразу:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Комментарий к этому бейту
Ещё не написано — это подробный разбор бейта в контексте всей газели:
Вся газель ↗
- 1 آن بنده آواره بازآمد و بازآمد·چون شمع به پیش تو در سوز و گداز آمد
- 2 چون عبهر و قند ای جان در روش بخند ای جان·در را بمبند ای جان زیرا به نیاز آمد
- 3 ور زانک ببندی در بر حکم تو بنهد سر·بر بنده نیاز آمد شه را همه ناز آمد
- 4 هر شمع گدازیده شد روشنی دیده·کان را که گداز آمد او محرم راز آمد
- 5 زهراب ز دست وی گر فرق کنم از می·پس در ره جان جانم والله به مجاز آمد
- 6 آب حیوانش را حیوان ز کجا نوشد·کی بیند رویش را چشمی که فرازآمد
- 7 من ترک سفر کردم با یار شدم ساکن·وز مرگ شدم ایمن کان عمر دراز آمد
- 8 ای دل چو در این جویی پس آب چه میجویی·تا چند صلا گویی هنگام نماز آمد
ganjoor: sh614 · public domain