Читать Книга 5 Раздел 126 ← назад · далее →

بخش ۱۲۶ - صید کردن شیر آن خر را و تشنه شدن شیر از کوشش، رفت به چشمه تا آب خورد تا باز آمدنِ شیر جگربند و دل و گرده را روباه خورده بود کی لطیفترست، شیر طلب کرد دل و جگر نیافت از روبه پرسید کی کو دل و جگر؟ روبه گفت اگر او را دل و جگر بودی آنچنان سیاستی دیده بود آن روز و به هزار حیله جان برده؛ کی برِ تو باز آمدی؟ لوکنا نسمع او نعقل ماکنا فی اصحاب السعیر

Лев поймал осла и захотел пить от усилий, пошёл к источнику, чтобы напиться воды, а когда вернулся, лиса съела его печень, сердце и почки, которые были самыми нежными. Лев искал, но не нашёл сердца и печени, спросил лису: «Где сердце и печень?» Лиса ответила: «Если бы у него были сердце и печень, разве он, переживший такое наказание в тот день и спасшийся тысячью хитростями, вернулся бы к тебе? Если бы мы слышали или разумели, мы не были бы среди обитателей Ада»

  1. M5:2865 برد خر را روبهک تا پیش شیرپاره‌پاره کردش آن شیر دلیر
  2. M5:2866 تشنه شد از کوشش آن سلطان ددرفت سوی چشمه تا آبی خورد
  3. M5:2867 روبهک خورد آن جگربند و دلشآن زمان چون فرصتی شد حاصلش
  4. M5:2868 شیر چون وا گشت از چشمه به خوَرجُست در خر دل نه دل بُد نه جگر
  5. M5:2869 گفت روبه را جگر کو دل چه شدکه نباشد جانور را زین دو بُد
  6. M5:2870 گفت گر بودی ورا دل یا جگرکی بدینجا آمدی بار دگر
  7. M5:2871 آن قیامت دیده بود و رستخیزوآن ز کوه افتادن و هول و گریز
  8. M5:2872 گر جگر بودی ورا یا دل بدیبار دیگر کی برِ تو آمدی؟
  9. M5:2873 چون نباشد نور دل دل نیست آنچون نباشد روح جز گِل نیست آن
  10. M5:2874 آن زجاجی کاو ندارد نور جانبول و قاروره‌ست قندیلش مخوان
  11. M5:2875 نور مصباحست دادِ ذوالجلالصنعت خلقست آن شیشه و سفال
  12. M5:2876 لاجرم در ظرف باشد اعتداددر لهبها نبود الا اتحاد
  13. M5:2877 نور شش قندیل چون آمیختندنیست اندر نورشان اعداد و چند
  14. M5:2878 آن جهود از ظرفها مشرک شده‌ستنور دید آن مؤمن و مُدرِک شده‌ست
  15. M5:2879 چون نظر بر ظرف افتد روح راپس دو بیند شیث را و نوح را
  16. M5:2880 جو که آبش هست جو خود آن بودآدمی آنست کاو را جان بوَد
  17. M5:2881 این نه مردانند اینها صورتندمردهٔ نانند و کشتهٔ شهوتند