Читать Книга 5 Раздел 93 ← назад · далее →

بخش ۹۳ - حکایت در بیان آنک کسی توبه کند و پشیمان شود و باز آن پشیمانیها را فراموش کند و آزموده را باز آزماید در خسارت ابد افتد چون توبهٔ او را ثباتی و قوتی و حلاوتی و قبولی مدد نرسد چون درخت بی‌بیخ هر روز زردتر و خشک‌تر نعوذ بالله

История в объяснение того, что если кто-то раскаивается и сожалеет, а затем забывает свои сожаления и снова испытывает испытанное, он попадает в вечный убыток, ибо его покаяние не получает поддержки в стойкости, силе, сладости и принятии, подобно дереву без корней, которое с каждым днём желтеет и сохнет. Прибегаем к Аллаху

  1. M5:2324 گازری بود و مر او را یک خریپشت ریش اشکم تهی و لاغری
  2. M5:2325 در میان سنگلاخ بی‌گیاهروز تا شب بی‌نوا و بی‌پناه
  3. M5:2326 بهر خوردن جز که آب آنجا نبودروز و شب بد خر در آن کور و کبود
  4. M5:2327 آن حوالی نیستان و بیشه بودشیر بود آنجا که صیدش پیشه بود
  5. M5:2328 شیر را با پیل نر جنگ اوفتادخسته شد آن شیر و ماند از اصطیاد
  6. M5:2329 مدتی وا ماند زان ضعف از شکاربی‌نوا ماندند دد از چاشت‌خوار
  7. M5:2330 زانک باقی‌خوار شیر ایشان بدندشیر چون رنجور شد تنگ آمدند
  8. M5:2331 شیر یک روباه را فرمود رومر خری را بهر من صیاد شو
  9. M5:2332 گر خری یابی به گرد مرغزاررو فسونش خوان فریبانش بیار
  10. M5:2333 چون بیابم قوتی از گوشت خرپس بگیرم بعد از آن صیدی دگر
  11. M5:2334 اندکی من می‌خورم باقی شمامن سبب باشم شما را در نوا
  12. M5:2335 یا خری یا گاو بهر من بجویزان فسونهایی که می‌دانی بگوی
  13. M5:2336 از فسون و از سخنهای خوششاز سرش بیرون کن و اینجا کشش