دفتر ۱ · 14 beyts
بخش ۱۲ - داستان آن پادشاه جهود کی نصرانیان را میکشت از بهر تعصب
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M1:327 بود شاهی در جُهودان ظلمساز دشمنِ عیسی و نصرانی گُداز
- M1:328 عهدِ عیسی بود و نوبتْ آنِ او جانِ موسی او و موسی جانِ او
- M1:329 شاهِ اَحْوَل کرد در راهِ خدا آن دو دَمسازِ خدایی را جدا
- M1:330 گفت استادْ اَحْوَلی را کَاندَر آ رو بُرون آر از وِثاق آن شیشه را
- M1:331 گفت اَحوَل: زان دو شیشه من کدام پیشِ تو آرَم؟ بکُن شرحِ تمام
- M1:332 گفت استاد: آن، دو شیشه نیست، رو اَحوَلی بگذار و افزونْبین مشو
- M1:333 گفت: ای اُستا، مرا طعنه مزن گفت اُستا: زان دو، یک را دَر شکن
- M1:334 چون یکی بشکست، هر دو شد ز چشم مَرد، اَحوَل گردد از مَیلان و خشم
- M1:335 شیشه یک بود و به چشمش دو نمود چون شکست او شیشه را، دیگر نبود
- M1:336 خشم و شَهوَت مرد را احوَل کند ز استقامت روح را مُبْدَل کند
- M1:337 چون غَرَض آمد، هنر پوشیده شد صد حجاب از دل به سوی دیده شد
- M1:338 چون دهد قاضی به دل رُشْوَت قرار کی شناسد ظالم از مظلومِ زار
- M1:339 شاه، از حِقْدِ جُهودانه چنان گشت اَحوَل، کَالْاَمانْ یا رَب اَمان
- M1:340 صد هزاران مؤمنِ مظلوم کُشت که پناهم دینِ موسی را و پُشت
❋