بخش ۱۳۵ - مثل عرب اذا زنیت فازن بالحرة و اذا سرقت فاسرق الدرة

1. M1:2813 فازن بالحرة پی این شد مثل فاسرق الدرة بدین شد منتقل
2. M1:2814 بنده سوی خواجه شد او ماند زار بوی گل شد سوی گل او ماند خار
3. M1:2815 او بمانده دور از مطلوب خویش سعی ضایع، رنج باطل، پای ریش
4. M1:2816 همچو صیادی که گیرد سایه‌ای سایه کی گردد ورا سرمایه‌ای
5. M1:2817 سایهٔ مرغی گرفته مرد سخت مرغ حیران گشته بر شاخ درخت
6. M1:2818 کین مدمغ بر کی می‌خندد عجب اینت باطل اینت پوسیده سبب
7. M1:2819 ور تو گویی جزو پیوستهٔ کلست خار می‌خور خار مقرون گلست
8. M1:2820 جز ز یک رو نیست پیوسته به کل ورنه خود باطل بدی بعث رسل
9. M1:2821 چون رسولان از پی پیوستنند پس چه پیوندندشان چون یک تنند
10. M1:2822 این سخن پایان ندارد ای غلام روز بیگه شد حکایت کن تمام

↓ download .txt ↓ JSON