دفتر ۱ · 22 beyts
بخش ۱۴۰ - وصیت کردن رسول صلی الله علیه و سلم مر علی را کرم الله وجهه کی چون هر کسی به نوع طاعتی تقرب جوید به حق، تو تقرب جوی به صحبت عاقل و بندهٔ خاص تا ازیشان همه پیشقدمتر باشی
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M1:2967 گفت پیغامبر علی را کای علی شیر حقی پهلوان پردلی
- M1:2968 لیک بر شیری مکن هم اعتمید اندر آ در سایهٔ نخل امید
- M1:2969 اندر آ در سایهٔ آن عاقلی کش نداند برد از ره ناقلی
- M1:2970 ظل او اندر زمین چون کوه قاف روح او سیمرغ بس عالیطواف
- M1:2971 گر بگویم تا قیامت نعت او هیچ آن را مقطع و غایت مجو
- M1:2972 در بشر روپوش کردست آفتاب فهم کن والله اعلم بالصواب
- M1:2973 یا علی از جملهٔ طاعات راه بر گزین تو سایهٔ خاص اله
- M1:2974 هر کسی در طاعتی بگریختند خویشتن را مَخلصی انگیختند
- M1:2975 تو برو در سایهٔ عاقل گریز تا رهی زان دشمن پنهانستیز
- M1:2976 از همه طاعات اینت بهترست سبق یابی بر هر آن سابق که هست
- M1:2977 چون گرفتت پیر هین تسلیم شو همچو موسی زیر حکم خضر رو
- M1:2978 صبر کن بر کار خضری بی نفاق تا نگوید خضر رو هذا فراق
- M1:2979 گرچه کشتی بشکند تو دم مزن گرچه طفلی را کشد تو مو مکن
- M1:2980 دست او را حق چو دست خویش خواند تا ید الله فوق ایدیهم براند
- M1:2981 دست حق میراندش زندهش کند زنده چه بود جان پایندهش کند
- M1:2982 هرکه تنها نادرا این ره برید هم به عون همت پیران رسید
- M1:2983 دست پیر از غایبان کوتاه نیست دست او جز قبضه الله نیست
- M1:2984 غایبان را چون چنین خلعت دهند حاضران از غایبان لا شک بهاند
- M1:2985 غایبان را چون نواله میدهند پیش مهمان تا چه نعمتها نهند
- M1:2986 کو کسی کو پیش شه بندد کمر تا کسی کو هست بیرون سوی در
- M1:2987 چون گزیدی پیر نازکدل مباش سست و ریزیده چو آب و گل مباش
- M1:2988 ور بهر زخمی تو پر کینه شوی پس کجا بیصیقل آیینه شوی
❋