بخش ۶۵ - باز تقریر کردن معاویه با ابلیس مکر او را

1. M2:2656 گفت امیر او را که اینها راستست لیک بخش تو ازینها کاستست
2. M2:2657 صد هزاران را چو من تو ره زدی حفره کردی در خزینه آمدی
3. M2:2658 آتشی از تو نسوزم چاره نیست کیست کز دست تو جامه‌ش پاره نیست
4. M2:2659 طبعت ای آتش چو سوزانیدنیست تا نسوزانی تو چیزی چاره نیست
5. M2:2660 لعنت این باشد که سوزانت کند اوستاد جمله دزدانت کند
6. M2:2661 با خدا گفتی شنیدی روبرو من چه باشم پیش مکرت ای عدو
7. M2:2662 معرفتهای تو چون بانگ صفیر بانگ مرغانست لیکن مرغ گیر
8. M2:2663 صد هزاران مرغ را آن ره زدست مرغ غره کآشنایی آمدست
9. M2:2664 در هوا چون بشنود بانگ صفیر از هوا آید شود اینجا اسیر
10. M2:2665 قوم نوح از مکر تو در نوحه‌اند دل کباب و سینه شرحه شرحه‌اند
11. M2:2666 عاد را تو باد دادی در جهان در فکندی در عذاب و اندهان
12. M2:2667 از تو بود آن سنگسار قوم لوط در سیاهابه ز تو خوردند غوط
13. M2:2668 مغز نمرود از تو آمد ریخته ای هزاران فتنه‌ها انگیخته
14. M2:2669 عقل فرعون ذکی فیلسوف کور گشت از تو نیابید او وقوف
15. M2:2670 بولهب هم از تو نااهلی شده بوالحکم هم از تو بوجهلی شده
16. M2:2671 ای برین شطرنج بهر یاد را مات کرده صد هزار استاد را
17. M2:2672 ای ز فرزین‌بندهای مشکلت سوخته دلها سیه گشته دلت
18. M2:2673 بحر مکری تو خلایق قطره‌ای تو چو کوهی وین سلیمان ذره‌ای
19. M2:2674 کی رهد از مکر تو ای مختصم غرق طوفانیم الا من عصم
20. M2:2675 بس ستارهٔ سعد از تو محترق بس سپاه و جمع از تو مفترق

↓ download .txt ↓ JSON