بخش ۷۰ - باز الحاح کردن معاویه ابلیس را

1. M2:2735 گفت غیر راستی نرهاندت داد سوی راستی می‌خواندت
2. M2:2736 راست گو تا وا رهی از چنگ من مکر ننشاند غبار جنگ من
3. M2:2737 گفت چون دانی دروغ و راست را ای خیال اندیش پر اندیشه‌ها
4. M2:2738 گفت پیغامبر نشانی داده است قلب و نیکو را محک بنهاده است
5. M2:2739 گفته است الکذب ریب فی القلوب گفت الصدق طمانین طروب
6. M2:2740 دل نیارامد ز گفتار دروغ آب و روغن هیچ نفروزد فروغ
7. M2:2741 در حدیث راست آرام دلست راستیها دانهٔ دام دلست
8. M2:2742 دل مگر رنجور باشد بد دهان که نداند چاشنی این و آن
9. M2:2743 چون شود از رنج و علت دل سلیم طعم کذب و راست را باشد علیم
10. M2:2744 حرص آدم چون سوی گندم فزود از دل آدم سلیمی را ربود
11. M2:2745 پس دروغ و عشوه‌ات را گوش کرد غره گشت و زهر قاتل نوش کرد
12. M2:2746 کزدم از گندم ندانست آن نفس می‌پرد تمییز از مست هوس
13. M2:2747 خلق مست آرزواند و هوا زان پذیرااند دستان تو را
14. M2:2748 هر که خود را از هوا خو باز کرد چشم خود را آشنای راز کرد

↓ download .txt ↓ JSON