دفتر ۳ · 16 beyts
بخش ۱۵۱ - بیان آنک حق تعالی هرچه داد و آفرید از سماوات و ارضین و اعیان و اعراض همه به استدعاء حاجت آفرید؛ خود را محتاج چیزی باید کردن تا بدهد؛ کی «امن یجیب المضطر اذا دعاه»؛ اضطرار، گواه استحقاق است
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M3:3204 آن نیاز مریمی بودهست و درد که چنان طفلی سخن آغاز کرد
- M3:3205 جزو او بی او برای او بگفت جزو جزوت گفت دارد در نهفت
- M3:3206 دست و پا شاهد شوندت ای رهی منکری را چند دست و پا نهی
- M3:3207 ور نباشی مستحق شرح و گفت ناطقهٔ ناطق ترا دید و بخفت
- M3:3208 هرچه رویید از پی محتاج رُست تا بیابد طالبی چیزی که جست
- M3:3209 حق تعالی گر سماوات آفرید از برای دفع حاجات آفرید
- M3:3210 هر کجا دردی، دوا آنجا رود هر کجا فقری، نوا آنجا رود
- M3:3211 هر کجا مشکل جواب آنجا رود هر کجا کشتیست، آب آنجا رود
- M3:3212 آب کم جو، تشنگی آور بهدست تا بجوشد آب از بالا و پست
- M3:3213 تا نزاید طفلک ِ نازکگلو کی روان گردد ز پستان شیر او؟
- M3:3214 رو بدین بالا و پستیها بدو تا شوی تشنه و حرارت را گرو
- M3:3215 بعد از آن از بانگ زنبور هوا بانگ آب جو بنوشی ای کیا
- M3:3216 حاجت تو کم نباشد از حشیش آب را گیری سوی او میکشیش
- M3:3217 گوش گیری آب را تو میکشی سوی زرع خشک تا یابد خوشی
- M3:3218 زرع جان را کهش جواهر مضمرست ابر رحمت پر ز آب کوثرست
- M3:3219 تا «سقاهم ربهم» آید خطاب تشنه باش، الله اعلم بالصواب
❋