بخش ۵۷ - بیان آنک علم را دو پرست و گمان را یک پرست ناقص آمد ظن به پرواز ابترست مثال ظن و یقین در علم

1. M3:1510 علم را دو پَر، گمان را یک پرست ناقص آمد ظنْ به پرواز ابترست
2. M3:1511 مرغِ یک‌پر زود افتد سرنگون باز بر پرد دو گامی یا فزون
3. M3:1512 افت خیزان می‌رود مرغ گمان با یکی پر بر امید آشیان
4. M3:1513 چون ز ظن وا رست علمش رو نمود شد دو پر آن مرغ یک‌پر پر گشود
5. M3:1514 بعد از آن یمشی سویا مستقیم نه علی وجهه مکبا او سقیم
6. M3:1515 با دو پر بر می‌پرد چون جبرئیل بی گمان و بی مگر بی قال و قیل
7. M3:1516 گر همه عالم بگویندش توی بر ره یزدان و دین مستوی
8. M3:1517 او نگردد گرم‌تر از گفتشان جان طاق او نگردد جفتشان
9. M3:1518 ور همه گویند او را گم‌رهی کوه پنداری و تو برگ کهی
10. M3:1519 او نیفتد در گمان از طعنشان او نگردد دردمند از ظعنشان
11. M3:1520 بلک گر دریا و کوه آید به‌گفت گویدش با گم‌رهی گشتی تو جفت
12. M3:1521 هیچ یک ذره نیفتد در خیال یا به طعن طاعنان رنجورحال

↓ download .txt ↓ JSON