بخش ۶۳ - در جامهٔ خواب افتادن استاد و نالیدن او از وهم رنجوری

1. M3:1577 جامه خواب آورد و گسترد آن عجوز گفت امکان نه و باطن پر ز سوز
2. M3:1578 گر بگویم متهم دارد مرا ور نگویم جد شود این ماجرا
3. M3:1579 فال بد رنجور گرداند همی آدمی را که نبودستش غمی
4. M3:1580 قول پیغامبر قبوله یفرض ان تمارضتم لدینا تمرضوا
5. M3:1581 گر بگویم او خیالی بر زند فعل دارد زن که خلوت می‌کند
6. M3:1582 مر مرا از خانه بیرون می‌کند بهر فسقی فعل و افسون می‌کند
7. M3:1583 جامه خوابش کرد و استاد اوفتاد آه آه و ناله از وی می‌بزاد
8. M3:1584 کودکان آنجا نشستند و نهان درس می‌خواندند با صد اندهان
9. M3:1585 کین همه کردیم و ما زندانییم بد بنایی بود ما بد بانییم

↓ download .txt ↓ JSON