بخش ۱۷۵ - تشنیع زدن امرا بر ایاز کی چرا شکستش و جواب دادن ایاز ایشان را

1. M5:4070 گفت ایاز ای مهتران نامور امر شه بهتر به قیمت یا گهر
2. M5:4071 امر سلطان به بود پیش شما یا که این نیکو گهر بهر خدا
3. M5:4072 ای نظرتان بر گهر بر شاه نه قبله‌تان غولست و جادهٔ راه نه
4. M5:4073 من ز شه بر می‌نگردانم بصر من چو مشرک روی نارم با حجر
5. M5:4074 بی‌گهر جانی که رنگین سنگ را برگزیند پس نهد شاه مرا
6. M5:4075 پشت سوی لعبت گل‌رنگ کن عقل در رنگ‌آورنده دنگ کن
7. M5:4076 اندر آ در جو سبو بر سنگ زن آتش اندر بو و اندر رنگ زن
8. M5:4077 گر نه‌ای در راه دین از ره‌زنان رنگ و بو مپرست مانند زنان
9. M5:4078 سر فرود انداختند آن مهتران عذرجویان گشته زان نسیان به جان
10. M5:4079 از دل هر یک دو صد آه آن زمان هم‌چو دودی می‌شدی تا آسمان
11. M5:4080 کرد اشارت شه به جلاد کهن که ز صدرم این خسان را دور کن
12. M5:4081 این خسان چه لایق صدر من‌اند کز پی سنگ امر ما را بشکنند
13. M5:4082 امر ما پیش چنین اهل فساد بهر رنگین سنگ شد خوار و کساد

↓ download .txt ↓ JSON