دفتر ۵ · 17 beyts
بخش ۷۱ - در بیان وخامت چرب و شیرین دنیا و مانع شدن او از طعام الله چنانک فرمود الجوع طعام الله یحیی به ابدان الصدیقین ای فی الجوع طعام الله و قوله ابیت عند ربی یطعمنی و یسقینی و قوله یرزقون فرحین
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M5:1742 وا رهی زین روزی ریزهٔ کثیف در فتی در لوت و در قوت شریف
- M5:1743 گر هزاران رطل لوتش میخوری میروی پاک و سبک همچون پری
- M5:1744 که نه حبس باد و قولنجت کند چارمیخ معده آهنجت کند
- M5:1745 گر خوری کم گرسنه مانی چو زاغ ور خوری پر گیرد آروغت دماغ
- M5:1746 کم خوری خوی بد و خشکی و دق پر خوری شد تخمه را تن مستحق
- M5:1747 از طعام الله و قوت خوشگوار بر چنان دریا چو کشتی شو سوار
- M5:1748 باش در روزه شکیبا و مصر دم به دم قوت خدا را منتظر
- M5:1749 که آن خدای خوبکار بردبار هدیهها را میدهد در انتظار
- M5:1750 انتظار نان ندارد مرد سیر که سبک آید وظیفه یا که دیر
- M5:1751 بینوا هر دم همی گوید که کو در مجاعت منتظر در جست و جو
- M5:1752 چون نباشی منتظر ناید به تو آن نوالهٔ دولت هفتاد تو
- M5:1753 ای پدر الانتظار الانتظار از برای خوان بالا مردوار
- M5:1754 هر گرسنه عاقبت قوتی بیافت آفتاب دولتی بر وی بتافت
- M5:1755 ضیف با همت چو ز آشی کم خورد صاحب خوان آش بهتر آورد
- M5:1756 جز که صاحب خوان درویشی لئیم ظن بد کم بر به رزاق کریم
- M5:1757 سر برآور همچو کوهی ای سند تا نخستین نور خور بر تو زند
- M5:1758 که آن سر کوه بلند مستقر هست خورشید سحر را منتظر
❋