Läs› Daftar 1› Förklaring att precis som tiggaren är förälskad i givmildhet och den generöse, så är den generöses generositet förälskad i tiggaren. Om tiggaren är mer tålmodig, kommer den generöse till hans dörr, och om den generöse är mer tålmodig, kommer tiggaren till hans dörr. Men tiggarens tålamod är tiggarens fullkomlighet, och den generöses tålamod är hans brist› Vers 2757
M1:2757 — پس گدایان آیت جود حقند / وانک با حقند جود مطلقند
M1:2757
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
نیازمندان و گدایان، آینه و نشانهٔ صفتِ بخشندگی خداوند هستند؛ اما عارفانی که به حق پیوستهاند، دیگر نشانه نیستند، بلکه خودِ آن بخشندگیِ مطلق و بینهایت شدهاند.
این بیت، دو سطح از رابطه با «جود» یا همان بخشندگی الهی را از هم متمایز میکند. مولانا در ابیات قبل توضیح داده است که وجودِ نیازمند (گدا) است که صفتِ بخشندگیِ بخشنده (کریم) را آشکار میکند. گدا مانند آینهای است که زیباییِ جود و کرم الهی را به نمایش میگذارد. پس در مصراع اول نتیجه میگیرد که «گدایان آیت جود حقند»؛ یعنی وجود آنها نشانهای ضروری برای تجلی و دیده شدن صفت بخشندگی خداوند است.
اما در مصراع دوم، مولانا به مرتبهای بالاتر اشاره میکند: مرتبهٔ «فنا فی الله» یا همان «با حق بودن». کسانی که از خودیِ خود رها شده و در خداوند فانی شدهاند، دیگر فقط آینه یا نشانهٔ یک صفت الهی نیستند. آنها خود به تجلیِ کامل آن صفت تبدیل شدهاند. چنین انسانی «جود مطلق» است؛ یعنی وجودش عین بخشندگی بیقید و شرط الهی میشود و دیگر میان او و صفتِ حق، فاصلهای نیست. به این ترتیب، مولانا میان «نشانهٔ جود بودن» (مقام گدا) و «خودِ جود بودن» (مقام ولیّ و عارف کامل) تفاوت میگذارد.
- آیت
- نشانه، معجزه
- جود
- بخشش، سخاوت، کرم
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- وانک
- و آنکس که، و آنهایی که
- جود مطلق
- بخشش بینهایت و بیقید و شرط، خودِ ذات بخشندگی
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.