Läs› Daftar 2› Hunden anfaller den blinde tiggaren› Vers 2379
M2:2379 — کی شناسد کور دزد خویش را / چون ندارد نور چشم و آن ضیا
M2:2379
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
انسان نابینا چگونه می‌تواند دزدی را که اموالش را برده بشناسد، در حالی که از نعمت بینایی و نور چشم بی‌بهره است؟
این بیت در ادامه‌ی داستان گدای نابینایی است که دزدی کالای او را می‌رباید. مولانا یک پرسش بدیهی را مطرح می‌کند تا نکته‌ی اصلی خود را روشن سازد: شرط لازم برای شناختن هر چیزی، داشتن ابزارِ شناختِ آن است. برای دیدن و شناسایی یک دزد، «نور چشم» و «روشنایی» لازم است. فرد نابینا فاقد این ابزار است، پس طبیعتاً از شناسایی دزد نیز عاجز است.
این وضعیت، تمثیلی برای «کوری باطن» یا غفلت روحانی است. همان‌طور که چشم ظاهری برای دیدن دنیای مادی ضروری است، «چشم دل» یا «بصیرت» نیز برای درک حقایق معنوی و تشخیص دزدان ایمان (مانند نفس اماره، شیطان یا دلبستگی‌های دنیوی) لازم است. انسانی که بصیرت معنوی ندارد، متوجه نمی‌شود که چگونه جوهر حقیقی وجودش و کالاهای ارزشمند روحانی‌اش (مانند حکمت، آرامش و ایمان) توسط این دزدان درونی و بیرونی به سرقت می‌رود. او در تاریکی غفلت خود باقی می‌ماند و حتی اگر دزد در کنارش باشد، او را نمی‌شناسد.
- کی
- چگونه، چطور
- خویش
- خود
- چون
- زیرا، وقتی که
- ضیا
- روشنایی، نور
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.