Хондан› Дафтар 2› Ҳикояти машварат кардани Худои Таъоло дар эҷоди халқ› Байт 182
M2:182 — آسمان در دور ایشان جرعهنوش / آفتاب از جودشان زربفتپوش
آسمان در دور ایشان جرعهنوشآفتاب از جودشان زربفتپوش
✦ Ин байтро ба тоҷикӣ таҳия кунед
M2:182
❋ ❋ ❋
شرحِ سروش — аз лексияҳои сабтшудаи Маснавии ӯ
عبدالکریم سروش
از درسگفتارهای مثنوی
شرح
جلسهٔ 06 — [24:16:00] جهان به مثابه رؤیت و فکرت
الی آخر. بعدش هم مولانا بالاخره به شور میاد. بعد از این حرفا که میزنه، کاملاً نشانه این است که مولوی در گفتن این سخنان دیگه چشمی به بیرون نداشته است. یعنی به اون مخاطبانش نگاه نمیکرده. عبا رو به سر خودش کشیده بوده و در عالمی رفته بوده و این سخنان بسیار بعید است که مخاطبان همروزگار اونها رو درک میکردند و با او همزبانی میکردند. گاهگاه در مثنوی چنان پیش میاد، بعد خودش میگه:
❋
به زبانِ تو — Забони шумо · AI
❋
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.