Хондан› Дафтар 5› Достони он канизак, ки бо хари хотун шаҳват меронд ва ӯро чун бузу хирс омӯхта буд шаҳват рондани одамиёна ва кадуе дар қазиби хар мекард, то аз андоза нагузарад. Хотун бар он вуқуф ёфт, лекин дақиқаи кадуро надид. Канизакро ба баҳона ба роҳ кард, ҷои дур ва бо хар ҷамъ шуд бекаду ва ҳалок шуд ба фазиҳат. Канизак бегоҳ боз омад ва нола кард, ки эй ҷонам ва эй чашми равшанам, кир дидӣ, каду надидӣ, зикр дидӣ, он дигар надидӣ. «Кулл ноқисун малъун», яъне ҳар назару фаҳми ноқис малъун ва агар на ноқисони зоҳир ҷисм марҳуманд, малъун наанд бар хон «Лайса алал-ъамо ҳараҷ» нафйи ҳараҷ кард ва нафйи лаънат ва нафйи итобу ғазаб.› Байт 1333
M5:1333 — آن خر نر را بگان خو کرده بود / خر جماع آدمی پی برده بود
M5:1333
Маъно · به زبانِ تو — Забони шумо · AI
کنیزک آن خر نر را به رابطهٔ جنسی با انسان عادت داده بود و آن حیوان هم این کار را به خوبی یاد گرفته بود.
این بیت، مقدمات داستان کنیزک و خر را شرح میدهد. مولانا با صراحت بیان میکند که چگونه کنیزک، خر را برای برآوردن شهوت خود تربیت کرده بود. این تربیت دو طرفه بود: از یک سو، کنیزک حیوان را به این عمل «خو» داده بود و از سوی دیگر، حیوان نیز «پی برده بود» یعنی روش آمیزش با انسان را آموخته بود.
این بیت صرفاً یک توصیف شهوانی نیست، بلکه زمینهچینی برای نکتهٔ اصلی داستان است. مولانا در حال بنا کردن یک تمثیل است تا نشان دهد چگونه یک «صورت» یا ظاهرِ یک عمل، بدون درک «معنی» یا جزء پنهان و حیاتی آن، میتواند مرگبار باشد. در اینجا، صورت عمل، نزدیکی با خر است که کنیزک آن را مدیریت میکند. اما جزء حیاتی و پنهان آن، «کدو» است که اندازه را کنترل میکند. این بیت، مرحلهٔ اول یعنی تسلط بر «صورت» را نشان میدهد تا در ادامه، غفلت از «معنی» و نتیجهٔ فاجعهبار آن آشکار شود.
- بگان
- به عمل جنسی، به آمیزش و نزدیکی
- خو کرده بود
- عادت داده بود، تربیت کرده بود
- جماع
- آمیزش جنسی، نزدیکی
- پی برده بود
- فهمیده بود، راهش را یاد گرفته بود
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.