Девони Шамс› Ғазал 477› Байт 2 ← пешина · оянда →

Девони Шамс · غزل شمارهٔ ۴۷۷

  1. صلای چهره خورشید ما که فردوسست صلای سایه زلفین او که جناتست

G477:2

Забони шумо

Тарҷума ба забони шумо ҳанӯз нест — он барои тамоми ғазал якҷоя сохта мешавад:

Шарҳи ин байт

Ҳанӯз нанавиштаанд — хониши дақиқи ин байт дар заминаи ғазалаш:

Тамоми ғазал ↗

  1. 1 ز آفتاب سعادت مرا شراباتست·که ذره‌های تنم حلقه خراباتست
  2. 2 صلای چهره خورشید ما که فردوسست·صلای سایه زلفین او که جناتست
  3. 3 به آسمان و زمین لطف ایتیا فرمود·که آسمان و زمین مست آن مراعاتست
  4. 4 ز هست و نیست برون‌ست تختگاه ملک·هزار ساله از آن سوی نفی و اثباتست
  5. 5 هزار در ز صفا اندرون دل بازست·شتاب کن که ز تأخیرها بس آفاتست
  6. 6 حیات‌های حیات آفرین بود آن جا·از آنک شاه حقایق نه شاه شهماتست
  7. 7 ز نردبان درون هر نفس به معراجند·پیاله‌های پر از خون نگر که آیاتست
  8. 8 در آن هوا که خداوند شمس تبریزیست·نه لاف چرخه چرخ‌ست و نی سماواتست

ganjoor: sh477 · public domain