Хондан Дафтар 1 Бахш 134 ← пешина · оянда →

بخش ۱۳۴ - در بیان آنک عاشق دنیا بر مثال عاشق دیواریست کی بر او تاب آفتاب زند و جهد و جهاد نکرد تا فهم کند کی آن تاب و رونق از دیوار نیست از قرص آفتابست در آسمان چهارم لاجرم کلی دل بر دیوار نهاد چون پرتو آفتاب به آفتاب پیوست او محروم ماند ابدا و حیل بینهم و بین ما یشتهون

Дар баёни он, ки ошиқи дунё бар мисоли ошиқи деворист, ки бар ӯ тоби офтоб занад ва ҷаҳду ҷиҳод накард, то фаҳм кунад, ки он тобу равнақ аз девор нест, аз қурси офтоб аст дар осмони чаҳорум. Лоҷарам куллӣ дил бар девор ниҳод; чун партави офтоб ба офтоб пайваст, ӯ маҳрум монд абадан. «Ва ҳила байнаҳум ва байна ма яштаҳун»

  1. M1:2809 عاشقان کل نه عشاق جزوماند از کل آنک شد مشتاق جزو
  2. M1:2810 چونک جزوی عاشق جزوی شودزود معشوقش بکل خود رود
  3. M1:2811 ریش گاو و بندهٔ غیر آمد اوغرقه شد کف در ضعیفی در زد او
  4. M1:2812 نیست حاکم تا کند تیمار اوکار خواجهٔ خود کند یا کار او