بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین می‌کند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل

Тамсили талқини шайх муридонро ва пайғамбар умматро, ки эшон тоқати талқини ҳақ надоранд ва бо ҳақ унс надоранд, чунон ки тӯтӣ бо сурати одамӣ унс надорад, ки аз ӯ талқин тавонад гирифт. Ҳақ таоло шайхро чун ойинае пеши мурид ҳамчу тӯтӣ дорад ва аз паси ойина талқин мекунад. «Ло туҳаррик биҳӣ лисонак ин ҳува илла ваҳйун ювҳа». Ин аст ибтидои масъалаи беинтиҳо, чунон ки минқори ҷунбонидани тӯтӣ андаруни ойина, ки хаёлаш мехонӣ, беихтиёр ва тасарруфи ӯст акс хондани тӯтии бурунӣ, ки мутааллим аст, на акси он муаллим, ки пас ойина аст ва лекин хондани тӯтии бурунӣ тасарруфи он муаллим аст, пас ин мисол омад, на мисл.