M1:1215 — جمله مرغان هر یکی اسرار خود / از هنر وز دانش و از کار خود

این بیت بخشی از داستان گردهمایی پرندگان در محضر حضرت سلیمان است. مولانا تصویر می‌کند که چگونه هر پرنده برای نشان دادن ارزش خود و کسب جایگاهی در درگاه سلیمان، به معرفی توانایی‌ها و هنرهای خویش می‌پردازد. بیت مورد نظر، مقدمه‌ی این معرفی است و بیان می‌کند که هر یک از پرندگان، «اسرار» خود را که همان دانش، هنر و قابلیت‌هایشان است، آشکار می‌کنند.

این «عرضه کردن خود» که در بیت بعدی به آن اشاره می‌شود، از سر تکبر و خودبینی نیست، بلکه تلاشی است برای نشان دادن لیاقت و شایستگی برای خدمت در محضر یک وجود کامل (سلیمان به عنوان نماد انسان کامل یا پیر). این صحنه، تمثیلی از سالکانی است که در محضر پیر، استعدادها و قابلیت‌های خود را عرضه می‌کنند تا راهی برای تقرب و خدمت بیابند. در واقع، هر موجودی با به کار گرفتن استعداد ذاتی خود می‌تواند جایگاه حقیقی‌اش را در نظام هستی پیدا کند.