อ่าน› Daftar 1› ในการกล่าวถึงว่าเช่นเดียวกับขอทานที่รักความเมตตาและรักผู้ทรงเมตตา ความเมตตาของผู้ทรงเมตตาก็รักขอทานเช่นกัน หากขอทานมีความอดทนมาก ผู้ทรงเมตตาจะมาที่ประตูของเขา และหากผู้ทรงเมตตามีความอดทนมาก ขอทานจะมาที่ประตูของเขา แต่ความอดทนของขอทานคือความสมบูรณ์แบบของขอทาน และความอดทนของผู้ทรงเมตตาคือความบกพร่องของพระองค์› โคลงคู่ 2757
M1:2757 — پس گدایان آیت جود حقند / وانک با حقند جود مطلقند
M1:2757
ความหมาย · به زبانِ تو — ภาษาของคุณ · AI
نیازمندان و گدایان، آینه و نشانهٔ صفتِ بخشندگی خداوند هستند؛ اما عارفانی که به حق پیوستهاند، دیگر نشانه نیستند، بلکه خودِ آن بخشندگیِ مطلق و بینهایت شدهاند.
این بیت، دو سطح از رابطه با «جود» یا همان بخشندگی الهی را از هم متمایز میکند. مولانا در ابیات قبل توضیح داده است که وجودِ نیازمند (گدا) است که صفتِ بخشندگیِ بخشنده (کریم) را آشکار میکند. گدا مانند آینهای است که زیباییِ جود و کرم الهی را به نمایش میگذارد. پس در مصراع اول نتیجه میگیرد که «گدایان آیت جود حقند»؛ یعنی وجود آنها نشانهای ضروری برای تجلی و دیده شدن صفت بخشندگی خداوند است.
اما در مصراع دوم، مولانا به مرتبهای بالاتر اشاره میکند: مرتبهٔ «فنا فی الله» یا همان «با حق بودن». کسانی که از خودیِ خود رها شده و در خداوند فانی شدهاند، دیگر فقط آینه یا نشانهٔ یک صفت الهی نیستند. آنها خود به تجلیِ کامل آن صفت تبدیل شدهاند. چنین انسانی «جود مطلق» است؛ یعنی وجودش عین بخشندگی بیقید و شرط الهی میشود و دیگر میان او و صفتِ حق، فاصلهای نیست. به این ترتیب، مولانا میان «نشانهٔ جود بودن» (مقام گدا) و «خودِ جود بودن» (مقام ولیّ و عارف کامل) تفاوت میگذارد.
- آیت
- نشانه، معجزه
- جود
- بخشش، سخاوت، کرم
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- وانک
- و آنکس که، و آنهایی که
- جود مطلق
- بخشش بینهایت و بیقید و شرط، خودِ ذات بخشندگی
บทสนทนา — ถามเกี่ยวกับบทกลอนนี้ — ตอบจากมัษนาวี พร้อมอ้างอิงทุกบทกลอน
บทสนทนาของคุณจะอยู่บนอุปกรณ์นี้ เว้นแต่คุณจะแบ่งปัน
สิ่งที่ผู้อ่านถาม0
ยังไม่มีคำถามที่แบ่งปัน — คำถามของคุณอาจเป็นคำถามแรก