อ่าน Daftar 6 ผู้ไกล่เกลี่ยแจกจ่ายไปทั่วเมืองแทบริซ และรวบรวมสิ่งเล็กน้อย และคนแปลกหน้าไปเยี่ยมหลุมฝังศพของมูห์ตาสิบ และเล่าเรื่องนี้ที่หลุมฝังศพของเขาในลักษณะของการไว้อาลัย และอื่น ๆ โคลงคู่ 3317

M6:3317 — آن طرف که بهر دفع زشتیی / باد جویی بهر کشت و کشتیی

آن طرف که بهر دفع زشتییباد جویی بهر کشت و کشتیی
✦ แสดงผลโคลงคู่นี้เป็นไทย

M6:3317

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — จากบทบรรยายมัษนวีที่บันทึกไว้ของเขา

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: آنجاست که برای دفع هر ناپسندی و زشتی‌ای، بادی می‌جویی برای کشتزارت و کشتی‌ات که در خطر است. معنا: این بیت به سویی اشاره می‌کند که آدمی در زمان نیاز، برای حفظ کشتزار و رهایی کشتی‌اش از خطر، دست به دعا برمی‌دارد و باد و باران رحمت می‌طلبد؛ یعنی آنجایی که دفع بدی‌ها و گشایش از آنجاست.

شرح

در این بیت، مولانا سخن وامداری را نقل می‌کند که پیوسته در طلب و جستجوی یاری است و فریاد «کو؟ کو؟» سر می‌دهد. اما مولانا، به عادت همیشگی‌اش، این کو گفتن ظاهری را به باطن گره می‌زند و از پس پردهٔ این جستجوی مادی، یک طلب روحانی را آشکار می‌کند. او می‌گوید این «آن طرف» که تو برای دفع زشتی‌ها، برای رهایی کشتت از خشکسالی و کشتی‌ات از غرق، باد و باران می‌جویی، همانجاست که صفات رحمت و قدرت و فطنت الهی منزل کرده است. آدمی وقتی در تنگنا قرار می‌گیرد، خواه برای نیازهای زمینی همچون رشد کشت و سلامت کشتی، خواه برای نیازهای روحی، به ناخودآگاه به مبدأیی روی می‌آورد که خود منشأ خیر و زیبایی و دفع‌کنندهٔ زشتی‌هاست. این بیت مصداق روشنی است که چگونه در لحظات درماندگی و نیاز، چشم آدمی بر منبع اصلی امید و صحت می‌پرد، حتی اگر زبانش آگاهانه از نامی یاد نکند. باد و بارانی که در این بیت مورد طلب است، فقط یک پدیدهٔ طبیعی نیست؛ بلکه رمزی از امداد غیبی و رحمت بی‌کرانه‌ای است که در پاسخ به نیاز انسان، از «آن طرف» می‌رسد. این همان است که در ذکر زبانی «یاهو» گفته می‌شود، در حالی که دل به «او» ی پنهان و حقیقت آن اشاره دارد. من معتقدم مولانا در اینجا می‌خواهد بگوید که حتی طلب‌های مادی و از سر ناچاری، ناخودآگاه جهت‌گیری الهی دارند و به آن سرچشمهٔ ابدی صفات کمال متصل می‌شوند.

نکات کلیدی

  • خواسته‌های زمینی، همچون طلب باد و باران، ریشه‌ای در طلب امداد غیبی دارند.
  • در هنگام بلا و «زشتی»، دل ناخودآگاه به سوی منشأ رحمت و قدرت الهی برمی‌گردد.
  • فریاد «کو؟» در اوج درماندگی، اشاره‌ای ناخودآگاه به «آن طرف» الهی است.
  • خداوند، منشأ دفع هر ناپسندی و فراهم‌آورندهٔ خیرات (مثل باد برای کشت و کشتی) است.

Sources: d6-s74 · 00:39:52 d6-s74 · 00:40:40 d6-s74 · 00:41:20 d6-s74 · 00:42:00

به زبانِ تو — ภาษาของคุณ · AI

บทสนทนา — ถามเกี่ยวกับบทกลอนนี้ — ตอบจากมัษนาวี พร้อมอ้างอิงทุกบทกลอน

บทสนทนาของคุณจะอยู่บนอุปกรณ์นี้ เว้นแต่คุณจะแบ่งปัน

สิ่งที่ผู้อ่านถาม

ยังไม่มีคำถามที่แบ่งปัน — คำถามของคุณอาจเป็นคำถามแรก