M6:895 — روز دیگر از پگه صدیق تفت / آن طرف از بهر کاری می‌برفت

این بیت لحظه‌ای کلیدی در داستان شکنجه شدن بلال به دست ارباب یهودی‌اش است. روز قبل، ابوبکر صدیق (لقب حضرت ابوبکر) بلال را در حال شکنجه دیده و از سر دلسوزی به او توصیه کرده بود که برای حفظ جانش، ایمان خود را پنهان کند. بلال نیز ظاهراً پذیرفته و توبه کرده بود.

مولانا با عبارت «صدیق تفت» حال درونی ابوبکر را به تصویر می‌کشد. او صرفاً یک عابر معمولی نیست، بلکه ذهنش درگیر و قلبش از آنچه دیروز دیده بود، داغ و پریشان است. این بیت، صحنه را برای تکرار اتفاق روز گذشته آماده می‌کند: ابوبکر دوباره صدای «احد احد» گفتن بلال را از زیر ضربات خار می‌شنود و درمی‌یابد که عشق الهی چنان بر بلال غلبه کرده که توبه و پنهان‌کاری در برابر آن رنگ می‌بازد. این بیت گذار، نشان‌دهندهٔ تداوم آزمون بلال و افزایش دغدغه و تأثر ابوبکر است که در نهایت به خریدن و آزاد کردن بلال منجر می‌شود.