M1:2864 — از ره خشک آمده‌ست و از سفر / از ره دجله‌ش بود نزدیک‌تر

这句诗是故事中的一个实际情节，也是一个深刻的象征。

在故事层面，哈里发（Caliph）刚刚接受了一位贫穷的阿拉伯人从沙漠深处带来的、作为珍贵礼物的“一罐水”。哈里发深知，这位客人一路从旱地辛苦跋涉而来，却不知道哈里发所在的巴格达城，就坐落在宏伟的底格里斯河（دجله, Dejle）畔，河水取之不尽，远胜于他带来的那点井水。出于仁慈和智慧，哈里发不仅没有点破，还用黄金装满了客人的水罐作为回报。在这里，他吩咐仆人送客人从水路回家，一方面是体恤他旅途劳顿，为他选一条更便捷的近路；另一方面，也是一个巧妙的安排，让他亲眼见到真正的“水”——那浩瀚的底格里斯河。

在苏菲（Sufi）的象征层面，这个安排意义深远。阿拉伯人代表着一个真诚的求道者，他把自己所拥有的最宝贵的东西（那罐水）——即他有限的善行、知识和虔诚——奉献给神（以哈里发为象征）。神，如同无垠的恩典之海（底格里斯河），欣然接受了这份微不足道的礼物，并以无尽的财富（黄金）作为回报。送他沿河回家，象征着神不仅回赠礼物，更会引领求道者见识到神圣恩典与知识的真正源泉。当求道者亲眼目睹那无限的“海洋”时，他才会明白自己先前所献上的“一滴水”是多么微不足道，从而生出真正的谦卑与敬畏之心。这节诗句是通往故事高潮——即阿拉伯人见到河水时的顿悟与羞愧——的关键一步。

این بیت بخشی از داستان مرد عرب بادیه‌نشینی است که کوزه‌ای آب از چاه خود به عنوان هدیه‌ای گران‌بها برای خلیفه در بغداد می‌آورد. خلیفه، با وجود آنکه در کنار رود عظیم دجله زندگی می‌کند و به آن آب نیازی ندارد، هدیهٔ مرد را با بزرگواری می‌پذیرد، کوزه را پر از طلا می‌کند و دستور می‌دهد او را از راه رودخانه به خانه‌اش بازگردانند.

این بیت، کلام خلیفه و دلیل این دستور اوست. او متوجه شده که آن مرد از سر بی‌اطلاعی، راه دشوار و طولانی صحرا را برای رساندن هدیه‌اش انتخاب کرده است. در واقع، مسیر آبی دجله هم آسان‌تر و هم کوتاه‌تر بود. این دستور هم نشانهٔ مهربانی و بخشندگی خلیفه است که می‌خواهد بازگشت مرد را راحت کند و هم مقدمه‌ای است برای لحظهٔ کشف و حیرت مرد عرب. وقتی او عظمت دجله را ببیند، به کوچکی هدیهٔ خود و بزرگی بی‌کران بخشش خلیفه پی خواهد برد و این همان نکتهٔ عرفانی داستان است: انسان با «کوزهٔ آب» عبادت و معرفت محدود خود به درگاه خداوندی می‌رود که «دریای» جود و علم بی‌نهایت است.