Magbasa› Daftar 6› Ang Pagtulad sa Isang Walang-Alam na Nag-aaksaya ng Buhay at Nagsisimulang Magsisi at Humingi ng Tawad sa Huling Oras ng Kamatayan sa Taunang Paggunita ng mga Shia ng Aleppo sa mga Araw ng Ashura sa Tarangkahan ng Antioquia. At ang Pagdating ng Isang Dayuhang Makata mula sa Paglalakbay at ang Kanyang Pagtatanong: 'Anong Paggunita ang ingay na ito?'› Taludtod 779
M6:779 — ناله و نوحه کنند اندر بکا / شیعه عاشورا برای کربلا
M6:779
Kahulugan · به زبانِ تو — Iyong wika · AI
این بیت صحنهٔ عزاداری شیعیان حلب در روز عاشورا را توصیف میکند که برای مصیبت کربلا با گریه و شیون، ناله و سوگواری میکنند.
این بیت بخشی از مقدمهٔ داستانی طولانی است که در آن مولانا قصد دارد غفلت انسان را نقد کند. او صحنهای را ترسیم میکند: در شهر حلب، شیعیان هر سال در روز عاشورا برای شهادت امام حسین و یارانش در کربلا جمع میشوند و با شور و حرارت به عزاداری، گریه و نوحهخوانی میپردازند. این بیت به سادگی این عمل را توصیف میکند و زمینه را برای ورود یک شاعر غریبه به داستان فراهم میآورد. این شاعر که از ماجرا بیخبر است، با دیدن این غوغای عظیم، گمان میکند که شخص مهمی به تازگی در شهر از دنیا رفته و نمیداند که این سوگواری برای رویدادی است که قرنها پیش اتفاق افتاده است. مولانا از این تأخیر و «سوگواری برای گذشته» به عنوان نمادی برای نقد کسانی استفاده میکند که عمر خود را به غفلت میگذرانند و تنها در لحظهٔ مرگ به فکر توبه و جبران میافتند؛ یعنی برای «خودِ» از دست رفتهشان سوگواری میکنند، در حالی که دیگر خیلی دیر شده است.
- بکا
- گریه، گریستن
- اندر
- در، داخلِ
Talakayan — Magtanong tungkol sa beyt na ito — sasagutin mula sa Masnavi, bawat taludtod ay tutukuyin
Ang iyong usapan ay mananatili sa device na ito maliban kung ibabahagi mo.
Mga itinanong ng mambabasa0
Wala pang naibabahaging tanong — ang sa iyo ay maaaring maging una.