Oku› Defter 1› Şüphesiz Rabbinizin Ömrünüzün Günlerinde Lütuf Rüzgarları Vardır, Dikkat Edin Onlara Maruz Kalın Hadisinin Açıklaması› Beyit 2006
M1:2006 — در ترازو هر دو را یکسان کشند / زانک آن هر دو چو جسم و جان خوشند
M1:2006
Anlam · به زبانِ تو — Kendi dilin · AI
در نگاه خداوند، عیب جزئی یک انسان پاکدل همراه با صدها کمال او سنجیده میشود و مجموعهای خوشایند را تشکیل میدهد، همانطور که جسم و جان با هم یک وجود کامل و زیبا را میسازند.
مولانا در اینجا به دفاع از بزرگان و اولیای الهی میپردازد که ممکن است در ظاهر کلام یا رفتارشان چیزی دیده شود که از نظر افراد عادی «عیب» به حساب آید. او این عیب جزئی را به تکه چوبی خشک در گیاهی سرسبز و پربار تشبیه میکند (بیت قبلی). این بیت میگوید وقتی کل این «گیاه» (وجود آن ولیّ) را در ترازوی الهی میسنجند، آن تکه چوب خشک را جدا نمیکنند، بلکه آن را همراه با کل گیاه وزن میکنند. در این سنجش کلی، آن عیب جزئی نه تنها نادیده گرفته میشود، بلکه در کنار صدها کمال و حیات معنوی، مجموعهای دلنشین و پذیرفتنی میسازد.
تشبیه کلیدی در مصرع دوم است: «چو جسم و جان خوشند». همانطور که یک انسان زنده ترکیبی از جسم مادی و جان غیرمادی است و این دو با هم یک واحد زیبا و کامل را تشکیل میدهند، وجود یک انسان کامل نیز ترکیبی از کمالات معنوی (جان) و برخی نقصهای ظاهری و ناگزیر بشری (جسم) است. از آنجا که جان الهی بر جسم او غلبه کرده، این ترکیب در نظر حق، «خوش» و پسندیده است. این نگاه، دعوتی است به کلنگری و پرهیز از عیبجوییهای جزئی در برابر اقیانوسی از فضائل.
- یکسان کشند
- یکسان وزن میکنند، هموزن به حساب میآورند
- زانک
- زیرا که، برای اینکه
- خوشند
- خوشایند هستند، دلنشین و زیبایند، با هم سازگارند
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.