M4:1453 — هین قم اللیل که شمعی ای همام / شمع اندر شب بود اندر قیام

جلسهٔ 14 — [20:26:00] شروع تفسیر ابیات مثنوی درباره پیامبر

خب تو قرآن مزمل هست، «یا ایها المزمل». این کسی که خودت رو به گلیم پیچیده‌ای و پوشانده‌ای، بیرون بیا. همین که مولانا این سخن رو میگه، دیگه سر کلامش با پیامبر باز میشه. اشاراتی، خطاب‌هایی با پیامبر می‌کنه که اون حرف دل اوست، حتی درد دل اوست که با پیامبر می‌کند. اونجا می‌گوید که:

خب برگرفته از همون آیات آغازین سوره مزمل. «یا ایها المزمل قم اللیل الا قلیلا نصفه او انقص منه قلیلا او زد علیه و رتل القرآن ترتیلا».

جلسهٔ 14 — [22:38:00] خطاب مولانا به پیامبر: «هین قم اللیلا که شمعی»

مولانا همین مفهوم رو اونجا از سوره مزمل گرفته و می‌گوید که:

شب‌ها برخیز، تو در حکم شمعی. شب رو روشن کن و بگذار که راه روشن بشود. و بعد اون وقت اشاره می‌کنه به احوال زمانه خودش و احوال آخرالزمان به طور کلی.