M1:2012 — این نمک باقیست از میراث او / با توند آن وارثان او بجو

这节诗句是鲁米思想的核心观点之一。在前面的诗句中，鲁米将先知穆罕默德的灵性特质比作“盐”（نمک），它能净化、转化并赋予事物风味与神韵。这“盐”既指先知优美的品格（حدیث中称他为 amlaḥ，即“最俊美/最有风致的人”），也指他充满智慧与魅力的言辞。

此处，鲁米强调这种神圣的品质并未失传。它作为一份“遗产”（میراث），被先知的“继承人”（وارثان）所承袭。这些继承人并非指血缘上的后代，而是指那些在灵性上与先知一脉相承的苏菲大师、圣徒和真正的精神导师。他们是活生生的精神火炬，是先知之光的当代体现。

诗句的第二部分是一个直接的召唤：“去寻觅吧，他们就在你身边”（با توند آن وارثان او بجو）。这包含着两层深意：首先，寻找一位真正的导师是灵性道路上必不可少的一步；其次，这份指引并非遥不可及，这些导师就生活在我们同时代的人群中。鲁米提醒求道者，不要只是遥望历史上的先知，而要睁开双眼，在自己身边发现并追随那些承载着先知之“盐”的活着的向导。

مولانا در ابیات قبل، از «نمک» به عنوان استعاره‌ای برای جوهر پاک‌کننده و ماندگارکنندهٔ معنویت استفاده می‌کند. او این «نمک» را به پیامبر اسلام (ص) نسبت می‌دهد که هم در ظاهر «ملیح» و جذاب بود و هم سخنانش «بانمک» و پرمغز بود.

این بیت می‌گوید که آن جوهر روحانی و برکت معنوی پیامبر از بین نرفته، بلکه همچون میراثی گرانبها باقی مانده است. این میراث در دست «وارثان» اوست. این وارثان، فرزندان نسبی او نیستند، بلکه جانشینان معنوی او، یعنی اولیا، عارفان و انسان‌های کاملی هستند که در هر دوره‌ای حضور دارند. مولانا تأکید می‌کند که این وارثان «با تو» هستند، یعنی در همین دنیا و در میان مردم زندگی می‌کنند، اما یافتنشان نیازمند جستجو و طلب است.

پیام اصلی بیت این است که راه ارتباط با معنویت نبوی بسته نیست. برای چشیدن آن «نمک» و بهره بردن از آن «نفحات ربانی» (که در عنوان این بخش آمده)، باید به سراغ نمایندگان و وارثان حقیقی او در زمان خود رفت. این جستجو، خود بخشی از سلوک معنوی است.