M1:459 — دین و دل را کُل بدو بسپرد خلق / پیش امر و حکمِ او می‌مُرد خلق

这节诗描绘了那位邪恶维齐尔阴谋的巨大成功。在伪装成虔诚的基督教苦行者六年后，他已经完全赢得了民众的信任。鲁米用“信仰与心灵”（دین و دل）这两个词，指代了一个人精神存在的全部——既包括外在的宗教遵行，也包括内在的情感与良知。民众将这一切“全然交托”（کُل بدو بسپرد），意味着他们放弃了个人意志和分辨能力，将他奉为绝对的精神权威。

第二句“民众甘愿赴死”（می‌مُرد خلق）是一种极致的夸张，用以说明他们服从的程度。它并非指实际的死亡，而是描绘了一种精神上的“消亡”状态：在维齐尔的“命令与决断”（امر و حکم）面前，他们个人的意愿、怀疑和思考都已死去。这正是伪先知或虚假精神导师所追求的终极效果——让追随者成为没有独立意志的工具。鲁米在此揭示了盲目崇拜的危险，它看似是虔诚，实则是精神上的自戕，为后续的悲剧埋下了伏笔。

این بیت اوج موفقیت وزیر در فریب جامعه مسیحی را به تصویر می‌کشد. پس از شش سال تظاهر به زهد و پارسایی، او توانسته اعتماد مطلق مردم را جلب کند. مولانا با عبارت «دین و دل را کُل بدو بسپرد خلق» نشان می‌دهد که این تسلیم، هم در حوزه باورهای دینی و هم در قلمرو احساسات و عواطف شخصی بوده است؛ یعنی مردم هم او را مرجع کامل دینی خود می‌دانستند و هم از صمیم قلب دوستش داشتند.

نیم‌بیت دوم، «پیش امر و حکم او می‌مُرد خلق»، این تسلیم را به بالاترین حد ممکن می‌رساند. «مردن» در اینجا کنایه از اطاعت بی‌چون و چرا و آمادگی برای هر نوع فداکاری، حتی فدا کردن جان است. این بیت زمینه را برای مراحل بعدی نقشه وزیر آماده می‌کند، چرا که او اکنون قدرتی بی‌رقیب بر این جامعه پیدا کرده و می‌تواند با یک فرمان، آنها را به هر سمتی که بخواهد هدایت کند.