پڑھیے دفتر ۵ اس درویش کی حکایت جس نے ہری میں عمید خراسان کے آراستہ غلاموں کو دیکھا جو تازی گھوڑوں پر، زربفت قباء پہنے اور مرصع ٹوپیاں اوڑھے ہوئے تھے، وغیرہ۔ اس نے پوچھا کہ یہ کون سے امیر اور کون سے بادشاہ ہیں؟ اسے بتایا گیا کہ یہ امیر نہیں ہیں، یہ عمید خراسان کے غلام ہیں۔ اس نے آسمان کی طرف منہ کیا اور کہا: اے خدا، عمید سے غلام پرورشی سیکھ۔ وہاں مستوفی کو عمید کہتے ہیں۔ بیت ۳۱۹۱

M5:3191 — متصل چون شد دلت با آن عدن / هین بگو مهراس از خالی شدن

متصل چون شد دلت با آن عدنهین بگو مهراس از خالی شدن
✦ اس بیت کو اردو میں پیش کریں

M5:3191

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — ان کے ریکارڈ شدہ مثنوی لیکچرز سے

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 18 — [55:03:00] بلبل از فیض گل آموخت سخن


جلسهٔ 25 — [00:55:07] منت خدا بر اولیا و علم وحی دل

می‌گوید که علم دو جوره. یه علمی که از بیرون میاد و این حوضو پر می‌کنه، یه علمی که از درون می‌جوشه که از همون جنس الهاماته. و شخص در اثر تقویتی که به ضمیر می‌ده، تهذیبی که به نفس می‌ده، رفته‌رفته اون سرچشمه‌های معرفت در درونش جوشان می‌شه و همیشه تر و تازه است و همیشه پره و خالی نمی‌شه. خالی نمی‌شه برای اینکه به قول مولانا:

به یک جایی وصله، به یک دریایی وصله که هیچ وقت تهی نمی‌شه و خالی نمی‌شه. علم نقل یعنی همین علوم نقلی، منقولات، یعنی تاریخ، یعنی فقه، یعنی علم تفسیر، اینا بالاخره علوم نقلیه دیگه. می‌گه کاشکی به علم نقل کم بودی ملی. کمتر پر بود از این‌ها.

به زبانِ تو — آپ کی زبان · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.