بخش ۱۳۶ - حکایت آن درویش کی در هری غلامان آراستهٔ عمید خراسان را دید و بر اسبان تازی و قباهای زربفت و کلاهای مغرق و غیر آن پرسید کی اینها کدام امیرانند و چه شاهانند گفت او را کی اینها امیران نیستند اینها غلامان عمید خراسانند روی به آسمان کرد کی ای خدا غلام پروردن از عمید بیاموز آنجا مستوفی را عمید گویند

اس درویش کی حکایت جس نے ہری میں عمید خراسان کے آراستہ غلاموں کو دیکھا جو تازی گھوڑوں پر، زربفت قباء پہنے اور مرصع ٹوپیاں اوڑھے ہوئے تھے، وغیرہ۔ اس نے پوچھا کہ یہ کون سے امیر اور کون سے بادشاہ ہیں؟ اسے بتایا گیا کہ یہ امیر نہیں ہیں، یہ عمید خراسان کے غلام ہیں۔ اس نے آسمان کی طرف منہ کیا اور کہا: اے خدا، عمید سے غلام پرورشی سیکھ۔ وہاں مستوفی کو عمید کہتے ہیں۔