پڑھیے› دفتر ۶› اس خزانے کے نقشے کا قصہ کہ ایک گنبد کے قریب قبلہ رخ کھڑے ہو کر کمان میں تیر ڈالو اور جہاں گرے وہاں خزانہ ہے› بیت ۱۹۳۷
M6:1937 — باز سوی قصه باز آ ای پسر / قصهٔ گنج و فقیر آور به سر
M6:1937
معنی و شرح · به زبانِ تو — آپ کی زبان · AI
این بیت دعوتی از سوی مولانا به خودش و خواننده است تا پس از یک بحث انحرافی عرفانی، دوباره به اصل داستان مرد فقیر و گنجینه بازگردند و آن را به پایان ببرند.
مولانا در میانهی داستانها، اغلب به نکتهای عمیق و عرفانی میرسد و رشتهی کلام را به دست آن میسپارد. در اینجا نیز پیش از این بیت، او از بحث تقدیر الهی و نسبت عالم غیب با جهان مادی سخن گفته است. این بیت، نقطهی بازگشت و یک «فاصلهی روایی» است.
مولانا با خطاب قرار دادن خود (و خواننده) با عنوان «ای پسر»، با لحنی صمیمی و راهبرانه، یادآوری میکند که باید به مسیر اصلی حکایت بازگشت. این تکنیک در مثنوی بسیار رایج است و نشان میدهد که چگونه ذهن سیال و پویای او میان قصه و معنا در حرکت است. او داستان را صرفاً برای سرگرمی نقل نمیکند، بلکه آن را بستری برای طرح مفاهیم عمیقتر میداند؛ اما در عین حال، به ساختار روایی و لزوم به سرانجام رساندن قصه برای مخاطب نیز وفادار است.
- آور به سر
- به پایان برسان، تمام کن
- پسر
- فرزند، شاگرد، سالک راه (خطابی برای راهنمایی)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.