پوری غزل ↗

1. 1 ای یوسفِ مه‌رویان! ای جاه و جمالت خوش·ای خسرو و ای شیرین! ای نقش و خیالت خوش
2. 2 ای چهرهٔ تو مه‌وش، آب است و در او آتش·هم آتش تو نادر هم آب زلالت خوش
3. 3 ای صورت لطف حق نقش تو خوش است الحق·ای نقش تو روحانی، وی نور جلالت خوش
4. 4 ای مستی هوش آخر در مهر بجوش آخر·در وصل بکوش آخر ای صبح وصالت خوش
5. 5 ای روز ز روی تو شب سایه موی تو·چون ماه برآ امشب ای طالع و فالت خوش
6. 6 گر لطف و وصال آری ور جور و محال آری·آمیخته‌ای با جان ای جور و محالت خوش
7. 7 دل گفت مرا روزی سالی گذرد زان مه·جان گفت به گوشِ دل: کای دل! مه و سالت خوش
8. 8 تبریز بگو آخر با غمزهٔ شمس‌الدین·کای فتنهٔ جادویان! ای سحر حلالت خوش