دیوانِ شمس غزل ۱۴۵۱ بیت ۳ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۵۱

  1. من تشنه آن یارم گر خفته و بیدارم با نقش خیال او همراهم و هم جفتم

G1451:3

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم·تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم
  2. 2 بس کردم از دستان زیرا مثل مستان·از خواب به هر سویی می خنبم و می افتم
  3. 3 من تشنه آن یارم گر خفته و بیدارم·با نقش خیال او همراهم و هم جفتم
  4. 4 چون صورت آیینه من تابع آن رویم·زان رو صفت او را بنمودم و بنهفتم
  5. 5 آن دم که بخندید او من نیز بخندیدم·وان دم که برآشفت او من نیز برآشفتم
  6. 6 باقیش بگو تو هم زیرا که ز بحر توست·درهای معانی که در رشته دم سفتم

ganjoor: sh1451 · public domain